TERAPIA INDYWIDUALNA
Dla dorosłych — indywidualnie (stacjonarnie / online). Najpierw określamy, co najbardziej uwiera. Potem pracujemy nad emocjami i nawykami, które to podtrzymują. Wprowadzamy małe, konkretne kroki, które składają się na trwałą zmianę.
Format: 50–60 min, regularne spotkania. Efekt: więcej spokoju, decyzji i działania.
Terapia jako proces odzyskiwania kontaktu ze sobą
Pracuję z osobami, które niosą w sobie skutki doświadczeń przeciążeń (traum) — zarówno nagłych i intensywnych, jak i tych rozciągniętych w czasie, zapisanych w historii relacji rodzinnych czy przekazywanych międzypokoleniowo (transgeneracyjnie). W moim gabinecie pojawiają się osoby doświadczające objawów PTSD, stanów depresyjnych, napięcia lękowego, poczucia utraty sensu czy wewnętrznego rozproszenia czy dysocjacji. Często jest to również doświadczenie trudności w relacjach, poczucia wyobcowania albo niejasnego przekonania, że „coś w środku” nie pozwala żyć w sposób swobodny i autentyczny.
Terapia rozumiana jest przeze mnie jako proces — nie jako szybka naprawa czy eliminacja objawów, lecz jako stopniowe odzyskiwanie wpływu na własne życie. To droga w kierunku większego bezpieczeństwa psychicznego, lepszego rozumienia własnych reakcji oraz odbudowy zdolności do bycia w relacji z sobą i z innymi.
W czym mogę towarzyszyć
W pracy terapeutycznej spotykam osoby zmagające się z konsekwencjami doświadczeń traumatycznych – zarówno tych nagłych i intensywnych, jak i rozciągniętych w czasie, związanych z relacjami, wychowaniem czy wieloletnim funkcjonowaniem w warunkach chronicznego stresu. Towarzyszę osobom, które żyją w stałym napięciu emocjonalnym, odczuwają trudności w wyciszeniu układu nerwowego, doświadczają stanów obniżonego nastroju, poczucia pustki lub utraty sensu. Często jest to także doświadczenie zagubienia egzystencjalnego – moment, w którym dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają działać, a życie zaczyna być przeżywane bardziej jako ciężar niż jako przestrzeń możliwości.
Wspieram osoby, które mają trudność w rozumieniu i regulowaniu własnych emocji, doświadczają ich intensywności lub przeciwnie – odczuwają wewnętrzne odcięcie, brak kontaktu z przeżyciami czy poczucie „zamrożenia”. W procesie terapeutycznym pojawiają się również osoby poszukujące stabilniejszego poczucia tożsamości, próbujące zrozumieć swoje reakcje, potrzeby i granice. Szczególną uwagę poświęcam trudnościom w relacjach – zarówno w obszarze bliskości, jak i lęku przed nią, powtarzających się schematów w związkach czy doświadczenia samotności pomimo bycia wśród ludzi.
Terapia bywa także przestrzenią dla osób, które funkcjonują na pograniczu intensywnych przeżyć emocjonalnych, mają trudność w utrzymaniu stabilności wewnętrznej lub w doświadczaniu ciągłości siebie w czasie. W takich momentach proces terapeutyczny staje się miejscem stopniowego odzyskiwania kontaktu ze sobą, uczenia się nowych sposobów reagowania oraz budowania bardziej zintegrowanego i bezpiecznego sposobu bycia w świecie.
Jak pracuję
Moje podejście ma charakter integratywny – oznacza to, że nie opieram procesu terapeutycznego na jednej metodzie czy szkole myślenia, lecz łączę różne perspektywy w sposób adekwatny do indywidualnej sytuacji osoby, z którą pracuję. W praktyce oznacza to korzystanie z doświadczenia psychoterapii Gestalt, myślenia systemowego oraz podejść poznawczo-behawioralnych, przy jednoczesnym uwzględnieniu znaczenia ciała, relacji i historii życiowej w kształtowaniu aktualnych trudności.
Istotna jest dla mnie równowaga pomiędzy strukturą a doświadczeniem. Z jednej strony ważne jest rozumienie mechanizmów psychicznych, wzorców reagowania i sposobów organizowania rzeczywistości wewnętrznej, z drugiej – stworzenie przestrzeni, w której możliwe staje się realne przeżywanie emocji, kontakt z własnymi potrzebami oraz stopniowe integrowanie tego, co dotąd pozostawało rozdzielone lub niewidoczne. Terapia nie jest dla mnie jedynie rozmową ani analizą problemów, lecz procesem, w którym pojawia się możliwość zmiany sposobu bycia – zarówno wobec siebie, jak i wobec świata.
W pracy uwzględniam także wymiar somatyczny doświadczenia. U wielu osób napięcia psychiczne znajdują swoje odzwierciedlenie w ciele – w sposobie oddychania, w chronicznym pobudzeniu lub przeciwnie, w stanach wycofania i „zamrożenia”. Dlatego włączam elementy pracy poprzez ciało, inspirowane m.in. bioenergetyką, podejściami somatycznymi czy metodą Feldenkraisa. Nie jest to jednak praca techniczna ani treningowa – raczej droga do pogłębiania świadomości i odzyskiwania zdolności regulacji poprzez doświadczenie.
Terapia rozumiana jest przeze mnie jako dialog i relacja, w której możliwe staje się wspólne przyglądanie temu, co trudne, często nieuświadomione lub powtarzające się w życiu. Proces ten bywa wymagający, ale jego celem nie jest szybka zmiana czy eliminacja objawów, lecz stopniowe poszerzanie możliwości reagowania, budowanie większej wewnętrznej stabilności oraz odzyskiwanie poczucia wpływu na własne życie
Ciało w procesie terapeutycznym
Doświadczenie psychiczne nie jest oddzielone od ciała. U wielu osób to, co nie zostało przeżyte lub zintegrowane na poziomie emocjonalnym, znajduje swoje odzwierciedlenie w napięciach somatycznych, trudnościach z oddechem, chronicznym pobudzeniu układu nerwowego, wycofaniu z kontaktu czy poczuciu życiowego zatrzymania.
Dlatego w pracy terapeutycznej uwzględniam także wymiar somatyczny doświadczenia. Inspiruję się wybranymi podejściami pracy poprzez ciało, m.in. bioenergetyką Aleksandra Lowena, metodą Feldenkraisa oraz współczesnymi kierunkami pracy z regulacją układu nerwowego, rozwijanymi m.in. przez Petera Levine’a. Celem nie jest stosowanie technik jako celu samego w sobie, lecz pogłębianie rozumienia doświadczenia oraz wspieranie zdolności do regulacji emocjonalnej i odzyskiwania kontaktu ze sobą.
Pierwsze spotkanie
Decyzja o rozpoczęciu terapii rzadko pojawia się przypadkowo. Sam moment, w którym zaczynasz się nad tym zastanawiać i szukać informacji, często jest już pierwszym krokiem w stronę zmiany. Nawet jeśli towarzyszy temu niepewność czy wahanie – zwykle oznacza to, że coś w Tobie jest gotowe, żeby się temu przyjrzeć.
Konsultacja wstępna jest przestrzenią, w której możesz sprawdzić, czy taki sposób pracy jest dla Ciebie odpowiedni i czy jest to relacja, w której chcesz wejść
w proces.
w proces.
Preferuję spotkania stacjonarne, ponieważ bezpośredni kontakt sprzyja terapii. W szczególnych sytuacjach możliwa jest również praca online.
